Werk

Werk. Dat lijkt toch wel één van de belangrijkste dingen te zijn in het leven van een volwassene. Bijna iedereen heeft werk of wil graag werk. Werken lijkt ook heel belangrijk te zijn voor het hebben van eigenwaarde. Je identificeert je snel met je werk. Je zegt: 'Ik ben docent' of 'Ik ben schoonmaakster' of 'Ik ben kunstenaar'. Als je dan zegt dat je 'thuisblijfmoeder bent' heeft dat meteen veel minder status dan een baan buitenshuis. Thuis blijven om voor je gezin en het huishouden te zorgen wordt door de meeste mensen niet gezien als werk, omdat anderen die een baan hebben deze zorg er ook nog 'gewoon' bij moeten doen.

Ik ben thuisblijfmoeder en heb geen betaalde baan buitenshuis. Ik maak en verkoop wel sieraden, maar een echte baan kun je dat eigenlijk niet noemen. Het is meer een leuke hobby waar ik ook nog een klein beetje mee verdien. De laatste tijd denk ik wel heel veel na over werk. Ik heb namelijk toch een beetje het gevoel dat ik niet 'meedoe' in de maatschappij en alleen thuis zit. 

Veel thuisblijfmoeders zeggen dat ze het best druk hebben. Nou is het ook druk als je één of meer baby's of peuters in huis hebt, maar mijn zoon gaat al 4 jaar naar school. En dus heb ik veel tijd over. Eerst was ik er heel tevreden mee om dat in te vullen met creatieve activiteiten: sieraden maken, tekenen, kleuren, kleding upcyclen enz. Maar sinds ik vorig jaar de dagbehandeling van het GGZ heb gevolgd, merk ik dat ik het toch wel mis om een kant-en-klare dagindeling te hebben en aanspraak te hebben van anderen.

Het is namelijk best wel alleen, thuisblijfmoeder zijn. Nu heb ik wel afspraken met anderen buitenshuis en ga ik één keer in de week naar de sportschool, maar de rest van de week moet ik helemaal zelf invullen. Eerst vond ik dat juist heel fijn, maar de laatste tijd lijkt het me wel weer leuk om werk buitenshuis te hebben.

Wat ik moeilijk in te schatten vind, is of ik het ook echt aankan, werk buitenshuis. Ik zit namelijk niet voor niets thuis. Naast het feit dat wij als gezin er bewust voor kiezen dat één van ons altijd thuis is, ben ik ook thuis, omdat ik de combinatie werk en gezin te zwaar vond. Mijn mentale balans is nu eenmaal snel uit evenwicht. 

Toch heb ik de laatste tijd vaak het gevoel dat ik meer wil doen en dat ik weer meer wil werken. De enige manier om erachter te komen of dit ook voor mij werkt is om het uit te proberen. Misschien wordt het bijles Frans geven of iets anders. Dat zie ik nog wel. Ik volg maar gewoon mijn gevoel en zie wel waar het schip strandt.

Reacties

Populaire berichten van deze blog

Een roerig jaar

Diagnose

Controle